Betere skeletfoto’s dankzij gelatine

25-03-2021 08:00

Categorie: Dieren

Betere skeletfoto’s dankzij gelatine

Foto: Sabrine el Alami, Redactie: Dylan Meijer

 

Met deze techniek ontstaan gedetailleerde en bovenaardse beelden waarmee wetenschappers de anatomie van dieren kunnen bestuderen.

 

Fluorescerend licht, rode kleurstof en gelatine zijn de ingrediënten van een opkomende fotografische techniek waarmee wetenschappers de skeletten van dieren beter kunnen bekijken. Maar zonder pezen, banden en spieren zijn skeletten slap, waardoor het lastig is om ze neer te zetten en vanuit bepaalde hoeken te fotograferen. Veel skeletten zijn slap en moeilijk in een houding te zetten wanneer ze ontdaan zijn van ander weefsel, zoals ook bij deze python van de soort liasis mackloti. “Er zijn allerlei foto's die je gewoon niet kunt maken,” stelt ecologisch en evolutionair bioloog Leo Smith van de University of Kansas, die betrokken was bij de ontwikkeling van de nieuwe techniek.

“Een meerval kan bijvoorbeeld alleen op zijn buik liggen, meer is niet mogelijk. Als het een forel of zo is, dan kan die alleen op zijn zij liggen, omdat het dier in een andere houding instort.

Opgloeiend rood
Smith, de hoofdauteur van het artikel uit 2018 waarin de techniek werd beschreven, zette een keer ’s avonds laat in een opwelling een met verfstof bewerkt vissenskelet onder een fluorescentiemicroscoop. “Ik zette hem er zomaar onder, maar ik was overdonderd door het effect,” vertelt Smith. Met rode verfstof bewerkte skeletten, zoals deze van een koningskapiteinsvis, lichten fluorescerend op onder licht van een bepaalde golflengte. Het mooie van fluorescentie-opnamen is volgens Smith dat bepaalde kenmerken van een studieobject goed van elkaar te onderscheiden zijn.

Het onderdeel van de methode dat betrekking heeft op het gebruik van gelatine werd verfijnd door Chesney Buck, die als vrijwilliger in het laboratorium van Smith werkt, en Matt Girard, die zijn promotieonderzoek doet bij Smith aan de University of Kansas. Deze pad, met de Engelse naam plains spadefoot toad, komt voor in Canada, het Midden-Westen van de Verenigde Staten en Mexico. De onderzoekers die deze fotografische techniek ontwikkelden, experimenteren nu met licht met verschillende golflengten en filters, om te zien of ze de skeletten nog andere gegevens kunnen ontfutselen. Deze soort behoort tot de meest uitbundig en bontgekleurde watervogels van Noord-Amerika.

Deze bioluminescente kikvorsvis uit het geslacht porischthys leeft op de bodem van de zee en ‘zingt’ liefdesliedjes. Op deze foto gloeit hij rood op dankzij verfstof en is de groene kleur afkomstig van zijn natuurlijke fluorescentie. Deze tweeënhalf centimeter lange snotolf is bedekt met harde, stekelige knobbeltjes.

Serendipiteit
“We reconstrueren stambomen en onderzoeken hoe deze soorten in de loop van de tijd evolueren en hoe ze onderling verwant zijn,” vertelt Davis. “Dat doen we door naar gemeenschappelijke kenmerken te kijken, die mogelijk genetisch zijn, maar ook anatomisch kunnen zijn.